کـد خبـر : 13285
تـاریخ انتـشـار : ۰۶ دی ۱۳۹۶
سـاعـت انتـشـار : ۶:۴۱ ق.ظ
نسـخه چاپـی

دانشجوی نمونه کشوری سال 96 در گفتگوی اختصاصی با ایونا؛

مهارت معیار انتخاب شایسته است/ کار نیکو کردن از پر کردن نیست

یارمحمدی معتقد است مدرکی ارزشمند است که صاحب آن متناسب با رشته تحصیلی‌اش هم از بعد نظری و هم از بعد عملی توانمند و دارای مهارت باشد و مدرک تنها، هیچ‌گونه کارایی ندارد، اما مهارت معیار انتخاب شایسته است.

مهارت معیار انتخاب شایسته است/ کار نیکو کردن از پر کردن نیست

به گزارش خبرگزاری ایونا، احسان یارمحمدی دانشجوی نمونه کشوری در سال جاری، بهمن ماه سال ۱۳۹۴ وارد دوره فنی کاردانی رشته معماری (معماری شهری) در مرکز آموزش عالی علمی کاربردی جهاد دانشگاهی اراک شد. او پس از سه ترم تحصیلی با معدل کل ۱۹/۱۹ به عنوان نفر نخست در بین تمام دانشجویان ورودی بهمن ۱۳۹۴ دانش‌آموخته شد.

یارمحمدی از خاطرات دوره تحصیلش به خبرنگار ما می گوید: سه خاطره ی خوب آموزشی دارم که آن‌ها را برای همیشه نزد خودم به یادگار حفظ می‌کنم. اولی، کسب معدل ۲۰ در ترم نخست تحصیلی است. دومی، کسب رتبه نخست در هر سه ترم  تحصیلی و نیز کسب عنوان ممتازترین دانشجوی مرکز آموزش عالی علمی کاربردی جهاد دانشگاهی اراک و سومی هم کسب عنوان دانشجوی نمونه سال ۱۳۹۶ دانشگاه جامع علمی کاربردی استان مرکزی است.

او همچنین می گوید: در سال ۱۳۹۶ به عنوان دانشجوی نمونه کشوری در گروه صنعت دانشگاه جامع علمی کاربردی انتخاب شده‌ام و امیدوارم که به عنوان دانشجوی نمونه کشوری از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری جمهوری اسلامی ایران برگزیده شوم تا برگ زرین دیگری نیز بر تالار افتخاراتم افزوده شود.

در ادامه مشروح گفتگوی خبرنگار ایونا با این دانشجوی موفق را مشاهده می کنید:

 

 

* چرا دانشگاه علمی کاربردی را انتخاب کرده‌اید؟

خوشبختانه سیستم آموزش عالی ایران به گونه‌ای هست که برای علایق و سلائق متفاوت راهکارها و تمهیداتی متنوع برای ورود به دانشگاه اتخاذ شده است. پس برای ورود به دانشگاه چند گزینه مانند شرکت در آزمون سراسری و ورود به دانشگاه دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه پیام نور و دانشگاه جامع علمی کاربردی را پیش روی خود داشتم. بنابراین با مقداری تحقیق به این نتیجه رسیدم که شیوه ی آموزشی در دانشگاه جامع علمی کاربردی، روشی جدید با ایده‌های مدرن است و در ضمن نحوه ی ورود و تحصیل در آن نیز نسبت به سایر گزینه‌ها بهینه‌تر است. البته باید اذعان کنم که مراجعه به تارنمای www.4icu.org  که یک تارنمای معتبر و به‌روز برای رتبه‌بندی و ارزشیابی دانشگاه‌های سراسر جهان است، مهر تاییدی برای انتخاب دانشگاه جامع علمی به عنوان بهترین گزینه برای انجام تحصیلات دانشگاهی را برایم رقم زد. چون در آن زمان با مراجعه به تارنمای مزبور متوجه شدم که در رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایران، دانشگاه جامع علمی کاربردی در رتبه ی چهارم قرار دارد و تنها سه دانشگاه تهران، دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه فردوسی مشهد در رتبه‌بندی از آن بالاتر بودند.

 

 

* چه آینده شغلی برای خودتان و فارغ‌التحصیلان این دانشگاه متصور هستید؟

بهترین تصور را دارم، نه به این علت که خوش‌بین باشم و در خیالی خام غوطه‌ور باشم. بلکه اعتقاد دارم زمانی که شما بهترین باشید، هیچ‌گاه دیگران نمی‌توانند از شما صرفه‌نظر کنند، بنابراین به سراغ شما خواهند آمد. البته ممکن است این مهم زمان ببرد یا در موقعیتی جغرافیایی متفاوت با زادگاه و موطن آدمی اتفاق بیفتد؛ اما در نهایت به بهترین شکل برای بهترین‌ها که شایسته بهترین هستند، رخ می‌دهد. در ضمن شاید این نوع نگرش برای برخی در این روزگار و شرایط ویژه‌اش با این جمله که «زندگی هر شخص باید با فرصت‌هایی که به او بنابر قابلیت‌ها و یا موّفقّیت‌هایش و فارغ از طبقه ی اجتماعی یا شرایط زاده‌شدن وی داده می‌شود؛ بهتر، غنی‌تر و کامل‌تر شود» در تعارض و تناقض باشد. اما اگر فردی شایسته، بااستعداد و بالنده از جانب مدیری مدبّر و کاردان شناسایی و مورد تفقّد قرار گیرد، آن زمان است که آن شخص به‌واسطه ی شغلی درخور ویژگی‌هایش می‌تواند منشا پیشرفت برای محیط پیرامونش و جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند؛ باشد.

 

 

*به نظر شما مهارت‌گرایی مهم‌تر است یا مدرک‌گرایی؟

چون این سوال در راستای هدف دانشگاه جامع علمی کاربردی یعنی مهارت‌گرایی یا مهارت‌افزایی است، شاید این ابهام را به وجود آورد که اگر بگویم مهارت گرایی شاید برای خوانندگان عجیب نباشد (اما چرا؟). اما اجازه بدهید که پرسش شما را با دیدی دیگر که در ادامه ملاحظه خواهید کرد؛ پاسخ تحلیلی بدهم. شما در هر نقطه از جهان وارد هر دانشگاهی بشوید، در نهایت معیار فارغ‌التحصیل شدن‌تان دریافت مدرک دانش‌آموختگی است. بنابراین اگر شما در یک یا چند موضوع دارای مهارت بی‌بدیل باشید، اما مدرک تحصیلی و به‌ویژه مدرک دانشگاهی نداشته باشید، آیا می‌توانید مانند فردی که هیچ‌گونه مهارتی ندارد، اما دارای مدرک دانشگاهی است، وارد شغلی شوید که در آن ماهر هستید. پاسخ روشن است. خیر. چون سیستم جامعه براساس مدرک تحصیلی سنجیده می‌شود و نه مهارت تحصیلی یا شغلی. بنابراین بهترین جواب به سوال شما این است که مدرکی ارزشمند است که صاحب آن متناسب با رشته تحصیلی‌اش هم از بعد نظری و هم از بعد عملی توانمند و دارای مهارت باشد.

 

 

* آیا زمانی می‌رسد که به جای سوال از مدرک گرایی از سطح مهارت شخص سوال کنند؟

بله و در واقع ملاحظه کرده‌ام که حتی در این روزگار نیز در پاره‌ای موارد مهارت از مدرک ارزشمندتر است (البته منظورم میل به مهارت‌گرایی بدون کسب مدرک نیست). برای مثال دو پزشک متخصص جراحی قلب با مدرک و رتبه یکسان را در نظر بگیرید که یکی از آن‌ها مورد توجه بیماران خود به جهت انجام عمل قلب باز است و دیگری از این موضوع کاملاً دور است. پس با این مثال روشن است که مدرک تنها، هیچ‌گونه کارایی ندارد و مهارت معیار انتخاب شایسته است.

 

 

* چه اقداماتی می‌تواند مهارت فارغ‌التحصیلان دانشگاه علمی کاربردی را ارتقاء دهد؟

در زبان فارسی ضرب‌المثلی داریم که بیان می‌دارد: «کار نیکو کردن از پر کردن است» که معادل انگلیسی آن می‌شود:

Practice Makes Perfect

اما بعداً در جایی این ضرب‌المثل انگلیسی را به شکل زیر تغییر یافته دیدم.

Practice Does Not Perfect. Only Perfect Practice Makes Perfect.

یعنی: «کار نیکو کردن از پر کردن نیست. تنها کار نیکو کردن از عالی پر کردن است»

بنابراین اتخاذ تصمیم‌های عالی و عملکرد عالی‌تر نهادها و سازمان‌هایی که متولّی آموزش‌های مهارتی منتج به کسب مدرک دانشگاهی می‌باشند، می‌تواند زمینه‌ساز این مهم باشد، و در این بین آن‌ها باید با در اختیار داشتن اساتید ماهر و امکانات به‌روز و شیوه‌های آموزشی به روز جهان مانند اُوسبیلدونگ (Ausbildung) در جمهوری فدرال آلمان یا اَپرنتیسشیپ (Apprenticeship) در استرالیا، کانادا و اروپای مرکزی، به این مهم دست یابند.

 

 

* چه ارگان‌هایی می‌تواند فرهنگ جامعه را به سمت مهارت محوری هدایت کنند؟

سازمان‌هایی مانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ وزارت جهاد کشاورزی؛ وزارت ورزش و جوانان؛ وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات؛ وزارت درمان، بهداشت و آموزش پزشکی؛ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی؛ وزارت نیرو؛ وزارت نفت؛ وزارت صنعت، معدن و تجارت؛ وزارت راه و شهرسازی؛ وزارت امور اقتصادی و دارایی و …

 

 

* اگر صحبتی در پایان دارید، بفرمایید.

از خداوند یکتا بابت تمام عطیه‌هایی که به من ارزانی داشته بسیار سپاسگزارم و امیدوارم که همواره و همیشه حامی و پشتیبان من باشد. در ضمن تمام موفقیت‌هایی که در دوره تحصیلی‌ام در دانشگاه جامع علمی کاربردی به‌دست آورده‌ام و به‌ویژه کسب عنوان دانشجوی نمونه‌ کشوری را به پدر و مادرم تقدیم می‌کنم. هر چند یقین دارم که حتی کسب این عنوان نیز به هیچ وجه نمی‌تواند پاسخی برای جبران زحمات آن‌ها در طول زندگی‌ام باشد.

 

 

گفتگو از نعمتی ـ خبرنگار ایونا در اراک

انتهای پیام/

نـظـرات